Iveco M23 Karavan Dönüşümü: Hazır Proje Yok, Usta Yok; İhtiyacımıza Göre Yaptık
M23’ü Bodrum’a Getirdik, Şimdi Sıra Karavan Yapmaktaydı
2002 model Iveco M23’ümüzü aldıktan sonra Bodrum’a döndük ve aracı sanayide, dükkânımın önüne çektik.
Aracı bulup satın alma işi bitmişti ama asıl iş şimdi başlıyordu.
Elimizde bir otobüs vardı.
Bizim istediğimiz ise içinde rahatça yaşayabileceğimiz, eşyalarımızı taşıyabileceğimiz ve gerektiğinde uzun süre evimiz olabilecek bir karavandı.
İlk yapılacak iş belliydi:
Otobüsü tamamen boşaltmak.
Şoför koltuğu ve karşısındaki koltuk dışında içeride ne varsa sökmeye başladık. Koltuklar, kaplamalar, otobüse ait ıvır zıvır… Karavan yapımında işimize yaramayacak her şey araçtan çıkarıldı.
Söküm sırasında bizi en fazla uğraştıran yerlerden biri tavandaki havalandırma sistemi oldu.
Tavan tamamen açıldıktan sonra ortaya çıkan demirleri tel fırçayla temizledik. Ardından astarlarını yaptık, izolasyonu uyguladık ve lambirileri çaktık.
Artık karşımızda eski bir otobüsün içinden çok, üzerine bir şeyler kurabileceğimiz boş bir alan vardı.
Ama şimdi daha önemli bir soru vardı:
Bu küçücük alanın içine bir evi nasıl sığdıracaktık?
Önce Kafamda Karavanı Yaptım
İşte burada yıllar içinde kazandığım el becerilerim devreye girdi.
Türkiye şartlarında gençliğimden beri birçok farklı işte çalıştım. Meslek değiştirdim, yeni şeyler öğrendim, zamanla birçok konuda el becerisi kazandım.
Ama şunu özellikle söyleyeyim:
Ben karavan ustası değildim.
Elimde profesyonel bir karavan projesi de yoktu.
Arabanın içine oturdum ve düşünmeye başladım.
Mutfağı nereye koyacağım?
Yatak nerede olacak?
Banyo nereye sığacak?
Yanımızda götüreceğimiz çok eşya var. Bunların hepsini nereye koyacağız?
Nasıl daha fazla bagaj ve saklama alanı elde edebilirim?
Bir arabanın sağına oturup hayal kurdum, bir soluna geçip baktım.
Kalktım, tekrar oturdum.
Ölçtüm, düşündüm…
Karavanı yapmaya başlamadan önce kafamda yapmaya başladım.
Sonra Eşimi Düşündüm
İlk yerleşim kafamda şekillenmeye başlayınca benim için çok önemli başka bir konu devreye girdi:
Hayat arkadaşım.
Normal evlerde mutfaklar, tezgâhlar ve dolaplar aşağı yukarı standart ölçülerde yapılır.
Fakat eşim kısa boylu olduğu için özellikle mutfakların üst dolaplarında yıllardır sıkıntı yaşardı.
Kendi kendime dedim ki:
“Madem bu karavanı kendimiz yapıyoruz, neden yine başkalarının belirlediği standartlara göre yaşayalım?”
Bu defa mutfağı ve dolapları eşimin rahat kullanabileceği ölçülere göre tasarlamaya başladım.
Sonuçta bu karavan bir fuarda sergilenmek için yapılmıyordu.
Biz yaşayacaktık.
O zaman ölçüler de bize göre olmalıydı.
Yatak Yukarı, Altı Kocaman Bir Depo
Aracın en arkasına standart çift kişilik yatak koymaya karar verdim.
Ama yatağı biraz yükselttim.
Çünkü yatağın altında kalan koskoca alanı kaybetmek istemiyordum.
Böylece yatağın altında büyük bir bagaj ve depolama alanı ortaya çıktı.
Yatağın hemen önünde bir tarafta mutfak, karşı tarafta banyo olacak şekilde yerleşimi oluşturdum.
Banyonun yanına buzdolabını ve dolabı yerleştirdim.
Fakat mümkün olan hiçbir boşluğu da boş bırakmamaya çalıştım.
Örneğin buzdolabının arkasında kalan alanı gizli dolaba çevirdim. Üst tarafına da iki raflı başka bir dolap yaptım.
Koridoru bozmadım ama yükseklik hesabı uygun olunca koridorun tabanına kapaklar yaparak altını da depolama alanına çevirdim.
Kısacası benim gözümde boşluk gördüğüm her yer potansiyel bir dolaptı.
“Karavanda Halay Çekmeyeceğiz”
Mutfak konusunda da standart karavanlardan biraz farklı düşündüm.
Karavanlarda alan küçük olduğu için genellikle mutfak tezgâhı da mümkün olduğunca küçük tutuluyor.
Ben öyle yapmak istemedim.
Kendi kendime:
“Biz burada halay çekmeyeceğiz. Tezgâh geniş olsun, rahat yemek yapalım.”
dedim.
60-70 santimetrelik standart ölçülere fazla takılmadım.
Mutfağı kullanacak kişinin rahat etmesi benim için daha önemliydi. Tezgâhı geniş tuttum, altındaki dolapları da mümkün olduğunca fazla eşya alabilecek şekilde değerlendirdim.
Banyo ve mutfağı koridorun hemen başlangıcından başlatınca, ölçüler sayesinde oldukça büyük saklama dolapları da elde ettim.
Çünkü bizim karavanımız yalnızca hafta sonu gezisine çıkacağımız bir araç olmayacaktı.
Biz bu araçla yeni bir hayata gidiyorduk.
Yanımızda götürmemiz gereken çok şey vardı.
Karavanın İçinde Üç Gün Yağmur Yağarsa Ne Olacak?
Buraya kadar yaptıklarım aslında ufak değişikliklerle klasik karavan düzenine benziyordu.
Ama oturma alanına geldiğimde kafama yatmayan bir şey vardı.
Karavanlarda genellikle bir masa ve sağlı sollu karşılıklı koltuklar yapılıyor.
Güzel…
Peki hava üç gün yağmurlu olursa?
Beş gün dışarı çıkamazsak?
Aracın içinde bütün gün dimdik mi oturacağız?
Bu fikir benim hiç hoşuma gitmedi.
Karavan bizim evimiz olacaksa gerektiğinde ayağımızı uzatıp rahatça oturabilmeliydik.
Bunun üzerine banyodan şoför koltuğuna kadar uzanan bölümü, altı bazalı uzun bir sedir şeklinde yaptım.
Kapının hemen sol tarafına tek kişilik bir oturma bölümü yerleştirdim. Bunun içini de elektrik ve akü bölümü olarak değerlendirdim.
Sağ tarafa bir kişilik başka bir koltuk yaptım.
Onun altı da boş kalmadı:
Ayakkabılık oldu.
İki oturma alanının arasına da açılıp kapanabilen bir ek parça tasarladım.
Böylece eşimle karşılıklı oturabileceğimiz ama istediğimiz zaman ayaklarımızı uzatıp rahatça yatabileceğimiz iki ayrı alan elde ettik.
Yola Çıkarken Evi Toplamak İstemiyordum
Karavan yaparken önem verdiğim başka bir konu daha vardı.
Ben araç her hareket edeceğinde yarım saat boyunca içerideki eşyaları toplamak istemiyordum.
Karavanda mümkün olduğunca her şeyin sabit bir yeri olsun istedim.
Motor kapağının üzerine televizyon ünitesini yaptım.
Masayı dönerli ve katlanabilir şekilde tasarladım; kullanılmadığında şoför koltuğu tarafında yerini alıyordu.
Yola çıkacağımız zaman yapılacak işler mümkün olduğunca az olmalıydı.
Demliği lavaboya koy.
Televizyonu güvenli yerine al.
Masayı katla.
Hepsi bu.
Çünkü bana göre iyi bir karavan yalnızca park ettiğiniz zaman rahat olan araç değildir.
Yola çıkmaya karar verdiğinizde de sizi uğraştırmamalıdır.
Karavanı Kendimize Göre Yaptık
Bugün geriye dönüp baktığımda, Iveco M23’ü karavana çevirirken verdiğimiz kararların çoğunun temelinde aynı düşüncenin olduğunu görüyorum:
Başkaları nasıl yapmış diye baktık ama sonunda kendimize göre yaptık.
Eşimin boyuna göre mutfak…
Altında kocaman deposu olan yatak…
Koridor altında saklama alanları…
Gizli dolaplar…
Ayakkabılık…
Elektrik ve akü bölümü…
Yağmurlu günlerde bile ayağımızı uzatabileceğimiz oturma alanları…
Çünkü bir karavanın güzel görünmesinden önce, içinde yaşayacak insanın hayatını kolaylaştırması gerektiğini düşünüyorum.
Bizim Iveco M23 karavan dönüşümümüzün yapım aşamalarını videolarla da kaydettik.
Karavan yapım videolarımızı YouTube kanalımızdan izleyebilirsiniz:
Kokosuko YouTube Kanalı
Bu yazıları da bunun için yazıyorum.
Ben karavan ustası değilim. Yaptığım her şeyin tek doğru olduğunu da söylemiyorum.
Ama yıllar boyunca farklı işlerden edindiğim tecrübeleri, kendi ihtiyaçlarımızı ve biraz da hayal gücünü bir araya getirerek kendi evimizi kendimiz yaptık.
Belki bugün kendi karavanını yapmak isteyen birisi bizim yaptıklarımızı görür, bir fikir alır.
Belki bizim yaptığımız bir hatayı yapmaz.
Belki de “Ben bunu daha iyi yaparım” der.
Paylaşmak güzeldir. Yaşadıklarımız da bir başkasının yol haritası olabilir.
